Miem 的个人资料" NOTHING ~ ELSE ~ MATTE...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
2009/6/5 PFFFF ............HET HEEFT EEN NAAM !
Voor al diegenen die de 40 gepasseerd zijn en
voor die voorbij de 50 uiteraard ook...
Heb jij ook A.A.A.D.D. ? Er is eindelijk een diagnose gesteld voor ons probleem. Het heet A.A.A.D.D., ofwel: Age Activated Attention Defected Disorder Dit zijn de symptomen: Je beslist om de auto te wassen, je vertrekt richting auto en ziet de post op tafel liggen.
OK, je gaat de auto wassen, maar eerst toch even de post doorbladeren.
Je legt je autosleutels op je bureau, filtert de reclamefoldertjes uit de hoop post en ziet dat de vuilnisbak vol zit.
Dus leg je de rest van de post, waaronder enkele rekeningen, op je bureau en zet de vuilnisbak buiten.
Of nee, toch eerst nog vlug de rekeningen betalen. Waar liggen die overschrijvingsformulieren ook alweer? Oeps, je hebt er nog maar één. Je hebt nog reserveformulieren in de kast boven. Ah......., daar staat je cola nog. maarrrrrrr .........
Eerst die extra overschrijvingskaarten zoeken. Wel eerst die cola wat verder van de computer zetten, want straks sla je hem nog omver en dan mors je op
je toetsenbord.
Weet je wat, je zet hem gewoon in de koelkast, dan blijft hij fris.
Je gaat naar de keuken en bemerkt dat je plantjes er nogal droog bij staan, die hebben dringend water nodig!
Je zet de cola op het aanrecht en hola, daar ligt je zonnebril!
Die zocht je al de hele morgen.
Je legt die meteen maar even weg voor je het weer vergeet. Je vult het gietertje met water en vertrekt naar de bloempotten. Aaaargh! Iemand heeft de afstandsbediening van de TV in de keuken laten liggen!
Als we vanavond TV willen kijken, zullen we er nooit aan denken om in de keuken te kijken, dus leg je de
afstandsbediening beter direct in de woonkamer.
Je giet wat water in de bloempotten en morst op de vloer, gooit de afstandsbediening op een kussen in de stoel en
je gaat terug naar de hal.
Waar was je nu ook al weer mee bezig? Aan het einde van de dag: De auto is niet gewassen, de rekeningen zijn niet betaald, de cola staat op het aanrecht,
de bloemen kregen te weinig water,
je hebt nog steeds één overschrijvingsformulier en
je vindt je autosleutels en de afstandbediening niet meer...
Je probeert te ontdekken hoe het komt dat er vandaag niets is gebeurd.
Daar begrijp je echt niets van, ............. je was de hele dag toch druk bezig!!!
Je bent je ervan bewust dat je een ernstig probleem hebt en moet dringend professionele hulp vinden,
maar eerst even je spaceberichten checken...
En dan zie je dit bericht, je slaakt een zucht van herkenning.
Het heeft dus een naam!
Liefs en doe vooral rustig aan,
Miem.
(bron onbekend) 2009/5/24 EVEN LACHEN .......
Een getrouwde vrouw, een verloofde vrouw en een minnares zijn aan het chatten over hun relaties en besluiten alle drie hun mannen te verrassen .... Ze spreken af die avond alle drie een leren bodystocking in SM stijl dragen, hoge stiletto's en een masker over hun gezicht.
in de leren bodystocking, stiletto's en het masker, op de bank.
afgesproken. de stiletto's en een lange regenjas aan.
Ik heb de kinderen naar mijn moeder gebracht. ging op de bank zitten, pakte de afstandsbediening van de TV en een biertje en zei toen : ..............
Een vrouw bedrijft overdag de liefde met haar minnaar terwijl haar man op zijn werk is. zoontje zich in de kast in de slaapkamer.
Liefs en een fijne zondag allemaal,
2009/5/19 ANTIBIOTICA
Tig jaar geleden ging ik met een collega naar een optreden van haar oom, Miel Cools. Het staat me nog steeds duidelijk voor de geest hoe fantastisch die man, zittend op het podium met enkel een gitaar het publiek zo weergaloos kon vermaken. Vooral één liedje stak voor mij met kop en schouders boven de rest uit. Zoals jullie wel weten ligt dit onderwerp mij na aan het hart..... Het klopt naar mijn idee nog altijd en ik kan er nog steeds hartelijk om lachen ......
ANTIBIOTICA
(tekst: Bert Boers – zang: Miel Cools)
Laatst begon mijn oor te suizen, oh, wat suisde het in mijn oor! dus ik ging gauw naar de dokter, en die gaf me er wat voor. Dagelijks slikte ik groene pillen, en het suizen, dat verdween! Maar wel kreeg ik paarse bulten, over heel mijn lichaam heen.
refrein:
En mijn opa die werd honderd, kwam nooit in een apotheek. Daarom ben ik zo verwonderd, want ik kom er elke week!
Voor mijn bulten, zwarte pillen, en ik vroeg, “wat zit daarin?” Dokter zei : “Bio de trio, Glorie, florie, doridin. Nou dat klonk beslist verantwoord, dokter weet het allemaal. En mijn bulten gingen over, maar opeens, toen werd ik kaal!
(refrein ....)
“Kaal?” zei dokter, “Da’s verrassend”, en keek vriendelijk door zijn bril. Schreef meteen weer een receptje, Vijf maal daags zo’n grijze pil. En mijn haar dat ging weer groeien, dokter is een knappe vent. Ja, ik kreeg zowaar weer krullen, maar toen werd ik impotent !
(refrein ....)
“Impotent?” zei dokter lachend, “Geen bezwaar, je krijgt een kuur, van drie kilo blauwe pillen, en die slik je ieder uur.” Ach, ik vrij weer als de beste, dokter hielp me prima hoor. Enkel, als een vrouw me kust, dan gaat het suizen in mijn oor.
(refrein ....)
En misschien word ik wel honderd, nou, dat lijkt me dan een kruis. Stel je voor, nog zestig jaren, bij elk zoentje dat gesuis !!
Liefs, Miem.
2009/2/16 ERIN GETRAPT ......
onderstaand verhaal kwam ik tegen op Het bezorgde mij zelfs meer dan een glimlach, hopelijk hebben jullie er net zoveel plezier om als ik !
Net na het eten ging de telefoon en je hoort het direct, weer zo'n tele-colporteuse waar ik zo'n hekel aan heb. Deze keer ging het over pensioenen. De dame was erg overtuigend en zij wist mij een behoorlijk schuldgevoel aan te praten als ik niet op de aanbieding inging. Nu is mijn pensioen wel op orde, dacht ik, maar ach, een gratis check kan nooit kwaad. Dus waarom niet! En voorzichtig gaf ik aan dat ik er misschien wel idee in had. De volgende vraag was mijn geboortedatum en toen antwoordde zij abrupt: ‘Oh, meneer, dan komt u niet in aanmerking, u bent te oud.’ En voor ik er erg in had, had ze de verbinding verbroken. Boos kon ik eigenlijk niet zijn, want andersom doe ik het zo ook wel eens, maar toch … Een paar dagen later ging tijdens het eten weer de telefoon. Maar nu was ik voorbereid! ‘Dag meneer, bla bla, mag ik u een paar vragen stellen?’ ‘Ja natuurlijk mag u dat, alleen ben ik verplicht u op de hoogte te stellen dat dit gesprek 2 euro per minuut kost. ‘Uh, wat bedoelt u, ik begrijp u niet?’ ‘Nou, ik heb een speciaal abonnement van de KPN. Omdat ik bijna nooit word gebeld heb ik geen abonnementskosten, maar degene die mij belt betaalt dan 2 euro per minuut. Ik ben alleen verplicht om dat altijd te melden.’ ‘Oh, maar ik weet niet of ik dat kan doen, dat moet ik even aan mijn supervisor vragen, heeft u een momentje?’ ‘Jazeker!’ en gniffelend ging ik lekker op de bank zitten, benen op tafel, kopje koffie erbij. ‘Hallo, meneer, ik ……’ ‘Wacht even, een momentje, er wordt aan de deur gebeld, even opendoen.’ En direct legde ik de hoorn op de bank en ging gemoedelijk verder met mijn bakkie leut. Na een paar minuten pakte ik de hoorn weer, ‘Sorry, dat het even duurde, maar mijn vrienden komen net binnen, wij hebben vanavond een feestje. Ik zet u even door naar boven, dan kunnen wij even rustig praten.’ En weer werd de hoorn ter ruste gelegd op de bank. Na enige tijd pakte ik de hoorn weer op: ‘Zo, nu kunnen wij tenminste rustig praten, wat wilde u mij vragen?’ Sorry meneer, maar mijn supervisor geeft geen toestemming om 2 euro per minuut te betalen, ik mag niet met u praten.’ ‘Nou breekt mijn klomp, bel je me onder het eten op, ben ik bereid om een verkoopgesprek aan te horen en dan mag het ineens niet. En trouwens, hoe komt u aan mijn telefoonnummer?’ En zo ging het nog even door. Het eind van het liedje was dat het gesprek beëindigd werd zonder dat er een verkoopgesprek had plaats gevonden. Maar ik heb haar wel voor ongeveer 20 euro aan de praat gehouden, tenminste dat dacht zij. Eigenlijk kost mij dit veel teveel tijd, ik heb een beter idee. Als ik word gebeld, dan krijgt de beller eerst een keuzemenu: voor familie, vrienden en bekenden kies 1, voor tele-colportage kies 2. En bij keuze 2 krijgen zij dan een leuk muziekje en drie keer de boodschap ‘een ogenblik geduld alstublieft, het toestel is nog in gesprek’. Daarna een lezing van een half uur over privacy wetgeving en het genot van tijdens het eten gebeld worden.
2009/1/7 PATATGENERATIE ........Toen ik nog een kind was, ergerde ik me kapot aan die volwassenen met hun flauwekul hoe moeilijk zij
het wel niet hebben gehad toen ze nog jong waren:
zij moesten elke dag 15 kilometer naar school fietsen
in regen en tegenwind, naar hun overvolle, te kleine en te
oude klaslokaal, waar ze alleen maar achten of hoger
haalden ondanks hun fulltime bijbaantje bij de
plaatselijke boer waar ze voor een paar kwartjes per uur
moesten werken om er maar voor te zorgen dat de
familie niet van de honger omkwam!
 Ik herinner me dat ik mezelf toen beloofde dat, als ik volwassen was, er geen enkele kans bestond
dat ik kinderen zulke onzin voor hun neus zou
houden over hoe moeilijk ik het vroeger had en
over hoe makkelijk zij het tegenwoordig hebben.
Maar........ nu ik een bepaalde leeftijd heb bereikt, kan ik het toch niet laten om eens goed om me heen
te kijken naar de jeugd van tegenwoordig.
 Ze hebben het verdikkeme zo makkelijk! Ik bedoel, vergeleken met mijn jeugd is die van hen een krankzinnig paradijs!
Ik haat het te moeten zeggen, maar die rotjeugd van tegenwoordig,
weet niet hoe goed ze het wel niet hebben.
Toen ik nog een kind was, hadden we geen computers.
 Als we iets wilden weten moesten we naar die takke bibliotheek fietsen en het
zelf opzoeken in een boek.
Er was toen nog geen e-mail. Wij moesten een brief schrijven met pen en papier, schreef je een foutje, dan moest de bende helemaal
overnieuw !
Je moest een heel eind lopen om die brief in de
brievenbus te stoppen en pas een week later
ontving de geadresseerde je brief .
 Ging je op de brommer weg, dan moest je dat ding gewoon aantrappen en als dat niet lukte,
er naast hollen om hem aan de praat te krijgen.
Je moest je hand gewoon uitsteken als je de hoek om moest en er zat een degelijke bel
aan het stuur.
 Er waren nog geen Cd's, MP3's of Napsters en Kazaa's.
Als je muziek wilde jatten moest je helemaal naar
de platenwinkel.
Of je zat bij de radio te wachten met je cassetterecorder in de aanslag om een nummer op te nemen wat toch
nooit lukte omdat die idiote DJ er altijd doorheen
zat te zwetsen bij het begin van een nummer
en het zo helemaal verziekte.
Als je geld had, dan kocht je het singeltje voor drie en halve gulden (ach ja, die gulden...)
en kreeg je alleen dat wat je kocht plus een B kant.
Geen bonustracks, remixen en twintig andere uitvoeringen waar eigenlijk geen moer aan is.
Om het andere nummer te kunnen horen moest je zelf de plaat omdraaien en de platenspeler weer opstarten.
En porno? Downloaden? Je moest je grote broer of een oudere jongen uit de buurt omkopen om het bij de
krantenzaak een Penthouse of Playboy te kopen.
Het was deze optie of jezelf ophitsen bij de lingerie bladzijden uit de Wehkamp Catalogus.
Wij hadden geen leuke dingetjes zoals een wisselgesprek!
Als je aan de telefoon was en iemand anders wilde je bellen, hoorde deze een in-gesprek-toon.
Een vijf indrukken had destijds ook geen enkele zin.
Wij hadden ook geen nummer-herkenning ! Als de telefoon ging, had je geen idee wie er belde, het kon je baas zijn, je moeder,
een verkoper, vertegenwoordiger of nog erger
je schoonmoeder !?
Je wist het niet ! Jahaa meneertje, je moest de telefoon gewoon opnemen en de gok wagen !
 Mobieltjes waren er ook niet in die tijd. Als je van huis was, was je gewoon onbereikbaar tot je aankwam daar waar je zijn moest.
Toen de mobieltjes pas op de markt kwamen moest je daar een steekwagen bij kopen om het toestel
te kunnen vervoeren.
En als je -zo stoer als je kon- het apparaat aan de hand mee zeulde,
moest je direct daarna langs een chiropractor om je
weer rechtop te laten zetten!
 Wij hadden geen vette Sony Playstation met high-resolution 3-D graphics !
Wij hadden een Atari 2600 of een spectrum of een commodore 64 .......
Met spelletjes zoals 'Space Invaders', 'Asteroids' en 'Pacman' met een waardeloze beeldkwaliteit !
Het mannetje was gewoon een klein zenuw vierkantje!!
Je moest je fantasie gebruiken om er iets beters van te maken!
Er waren geen uitgebreide levels en mooie uitgewerkte achtergronden!
Wij hadden één achtergrond, VOOR ALTIJD !!!!
Winnen kon je nooit, want het spelletje werd steeds moeilijker en het ging automatisch
sneller in de volgende levels totdat je dood was !!
Ging je naar de bioscoop, dan stonden alle stoelen gewoon op dezelfde hoogte!
Als er zo'n grote vent voor je ging zitten was je je geld kwijt en had je geen drol gezien !
 Tuurlijk hadden we televisie, ZWART-WIT ..... met maar 5 zenders:
Nederland 1 en 2, België 1 en 2 en een
Duitse zender waar je toch nooit naar keek.
Wilde je weten wat er op tv was, dan moest je een klein boekje gebruiken dat
tv-gids heette of de krant erbij pakken !
Cartoon Network en zo was er ook niet. Als we tekenfilms wilden zien,
kon dat alleen maar op zaterdagochtend!
Hoor je verdorie wat ik zeg? Wij moesten een HELE WEEK WACHTEN voordat we weer tekenfilms konden zien!
 Video was er wat later wel, Video2000, Betamax of VHS. Ze kostten een godsvermogen en wogen hun prijs in kilo's.
Omdat er verschillende systemen waren, kon je niet even een VHS videootje van een vriendje
lenen als jij Betamax thuis had.
Je kon toen ook niet bij elke straatkrant verkoper een dvdtje kopen; je moest naar een
halfcriminele videotheek om een videootje
te huren, terwijl je het risico liep dat de eigenaar van
die tent 's avonds met zijn ledenbestand op
pad ging om videospelers te scoren.
Of de videotheek bestond na een maand niet meer ;
opgeheven omdat de eigenaar illegaal videootjes
kopieerde, of inderdaad betrapt werd bij het
inbreken en stelen van een videospeler.
Weg was je borg !! En oh wee als je de gehuurde video niet terug gespoeld had, dan kreeg je een boete!
 Dat bedoel ik dus! Onze snotapen hebben het gewoon te makkelijk.
Ze zijn gewoon stierlijk verwend ! Ze zouden het nog geen 5 minuten volhouden in onze tijd!
Wat hadden we toch een fijne, ongecompliceerde jeugd, nietwaar ?!?!
Soms verlang ik er nog weleens naar terug .......
Liefs, Miem.
(Bron onbekend)
2008/12/22 TWELVE DAYS OF CHRISTMAS ..........
On the first day of Christmas, my true love said to me : a proper Christmas tree.
much laughter could be heard, a most delicious bird.
we had friends in from next door, on the day before.
Gran came, ………… she's rather old. and ate the turkey cold. outside the snowflakes flurried, we ate the turkey curried.
the turkey spirit died. we ate the turkey fried.
my true love gave a wince, was given turkey mince. the dog ran off for shelter. a glass of Alka-Seltzer.
poor Dad began to cry. eating turkey pie.
the air was rather blue …………. and everybody grumbled at eating turkey stew.
the Christmas tree was moulting. turkey quite revolting.
at last Dad smacked his lips, ……………. we dined on fish and chips !
2008/12/21 SANTA IS A WOMAN .......................
Tsja, ......... het is in het Engels ...... Tsja, ......... het is een heel verhaal ........ Vond het toch de moeite waard (vooral voor de dames) om 'm hier neer te zetten....... Veel plezier !!! Ghegheghe ......
Santa
This may come as a shock to some of you, time believing a guy could possibly pull it all off! even think about selecting gifts until Christmas Eve. It's as if they are all frozen on Dec. 24th, when they -- with amazing calm -- call other errant men and plan for a last-minute shopping spree. to find only cheesy products, socket wrench sets, and mood rings left on the shelves. fit of panic and guilt, but my husband tells me it's an enormous relief because it lessens the 11th hour decision-making burden.) is a woman. universe would wake up Christmas morning to find a rotating musical Chia Pet under the tree, still in the bag. getting there. First of all, there would be no reindeer because they would all be dead, gutted and strapped on to the rear bumper of the sleigh amid wide-eyed, extended. Blitzen's rack would already be on the way to the taxidermist. he'd still have transportation problems because he would inevitably get lost up there in the snow and clouds and then refuse to stop and ask for directions. delays in the chimney, where the Bob Vila-like Santa would stop to inspect and repoint bricks in the flue. fumes in every gas fireplace, and get under every Christmas tree that is crooked to straighten it to a perfectly upright 90-degree angle. wearing red velvet. having to be seen with all those elves. described even in jest as anything remotely resembling a "bowlful of jelly."
Men aren't interested in stockings unless somebody's wearing them.
inhibit their ability to pick up women. require a commitment.
I can buy the fact that other mythical holiday characters are men......... and looking ominous.
point fingers. testosterone screening test. Not a chance. good will, peace on earth, faith and Nat King Cole's version of "The Christmas Song," what gender Santa is............
Liefs, Miem. 2008/12/5 SINT VERHAAL ................
De Sint
(Een verhaal van Simon Carmiggelt)
In de hal van Madame Tussaud aan de Dam in Amsterdam, zat Zwarte Piet gehurkt voor drie zeer kleine jongetjes en vroeg: "Kunnen jullie zingen van Sinterklaas kapoentje?" - "Ja, Piet," antwoordde een van de drie geïmponeerd. Je kon zien dat hij ervan overtuigd was met de enige echte Zwarte Piet te doen te hebben, terwijl de mensen die eromheen stonden duidelijk zagen dat deze Piet gespeeld werd door een meisje. "Nou, zing 't dan maar," zei ze. Ze deed zelfs geen moeite haar sopraan wat neer te drukken. "Sinterklaas kapoentje..." hieven de jongetjes braaf aan. onbewogen, maar het origineel bij de deur glimlachte net als wij. Toen het liedje uit was, kregen de jongetjes een handje snoep en verdween Zwarte Piet in het wassenbeeldenspel als enige bewegende attractie tussen de verstarde groten der aarde. De jongetjes maakten zich met hun buit uit de voeten en de toeschouwers voegden zich in de rijen der winkelende Amsterdammers. meer te winkelen had. "'t Was een meisje," zei hij tegen me. "Ja, dat hoorde ik ook," antwoordde ik. Hij glimlachte. "Ik heb laatst een vrouwelijke Sinterklaas gezien," zei hij. "Een lachertje. Voor mij tenminste. Maar voor de kinderen niet. Als je klein bent, geloof je wat je geloven wilt. Nou ja, als je groot bent ook. Maar dan gaat het om andere dingen." Eerste klas lagere school. Ik geloofde niet meer. Sinds kort. En ik wist welke meester Sinterklaas speelde en welke jongen uit de hoogste klas verscholen was achter het mombakkes van Zwarte Piet, waarvan de mond ernstig was beschadigd, omdat hij zijn functie misbruikte door zelf voortdurend pepernoten te eten. En toch beefde ik van angst, toen ik uit de bank moest komen om Sinterklaas een handje te geven en sloeg mijn stem over van de zenuwen bij het zingen van een liedje, waar hij om vroeg. gemakkelijk," zei de oude man. "Nou hebben kinderen de intocht. En hij verschijnt elk ogenblik op de tv. Maar toen... Wanneer was het?" Hij dacht even na. "De winter van 1915," vervolgde hij. "Ja, ik was toen zes. En m'n broertjes waren tien en vier. We woonden in de Indische buurt, hier in Amsterdam. En we hadden 't niet breed. Maar Sinterklaas werd gevierd. Ik was toen op de grens van geloven en niet geloven. Tegen mijn vriendjes riep ik: 'Sinterklaas bestaat niet. Dat is een verklede vent.' Maar toch was ik diep onder de indruk, toen ik hem in persoon zag. Hij zat in de manufacturenwinkel van Nooy in de Eerste Van Swindenstraat. Kent u die winkel? Hij is er nog, geloof ik. Mijn moeder heeft me later verteld hoe we daar binnenkwamen. Als je voor minstens 'n gulden kocht, mocht één van de kinderen op vertoon van de kassabon Sinterklaas een handje geven. En dan kreeg zo'n kind een presentje." "Een presentje," zei hij. "Een afgestorven woord. Net als versnapering. Mijn moeder kocht drie theedoeken aan één stuk. Zelf doorknippen en zomen. Dat kostte net genoeg voor zo'n heilige kassabon. Mijn broertje van vier was de uitverkorene. Want die geloofde nog helemaal. Ik was alleen maar zenuwachtig in die winkel. Het duurde een hele tijd eer mijn broertje aan de beurt was. Vanuit de verte zagen we dat hij een handje kreeg. En zo'n kleurboekie van één cent. Dat bestond toen - iets van één cent. Helemaal stralend kwam hij bij ons terug. Hij had een wonder meegemaakt. 'En,' vroeg mijn moeder, 'heeft Sinterklaas nog iets gezegd?' Hij knikte en op een eerbiedige toon antwoordde hij: 'Ja, moe, hij zei: “ Verdorie, wat 'n rij nog! “
Fijne sinterklaasavond allemaal.
Liefs, Miem.
2008/9/28 INNER STRENGTH
INNER STRENGHT
If you can start the day without caffeine,
if you can always be cheerfull,
ignoring aches and pains,
if you can resist complaining and boring
people with their troubles,
if you can eat the same food every day and
be grateful for it,
if you can understand when your loved-ones
are too busy to give you any attention,
if you can take criticism and blame without
resentment,
if you can ignore a friend's limited education and
never correct him/her,
if you can resist treating a rich friend better
than a poor one,
if you can conquer tension without medical help,
if you can relax without liquor,
if you can sleep without the aid of drugs...........
YOU'RE PROBABLY THE FAMILY DOG .........
2008/6/7 IK KOM TERUG ALS ..............
In dit leven ben ik een vrouw, maar vandaag heb ik spontaan besloten Je vraagt je misschien af waarom ? Luister ........... DAAROM !!! Liefs, Miem.
2008/6/6 DAS HUMOR !!
André Rouwvoet, Wouter Bos en Jan- Peter Balkenende
2008/5/10 TSJA ............
Een vermoeid echtpaar, op weg naar huis, besluit om wat uit te rusten in een hotelletje langs de weg. weer te wekken. Bij vertrek krijgen ze een rekening gepresenteerd van 350 euro. dit de standaardtarieven zijn. Het hotel beschikt over een riante sauna, Turkse stoombaden, een zwembad met jacuzzi, zonnebanken, een schoonheidssalon, een fitnessruimte en dat alles staat ter beschikking van de geëerde gasten. Bovendien zijn er elke avond optredens van de beste artiesten uit Parijs, Londen en Amsterdam.
De man zegt dat ze daar geen gebruik van hebben gemaakt. "Het is hier, dus u had er gebruik van kunnen maken". overhandigt die aan de manager. “Maar mijnheer, dit is een check voor slechts 100 euro!” 'Ik heb u 250 euro in rekening gebracht voor gemeenschap met mijn vrouw'. roept de manager verontwaardigt. 'Ze is hier, dus u had er gebruik van kunnen maken".
2008/1/2 DINNER FOR ONEMet Caro had ik het pasgeleden over een
hele leuke TV uitzending van jaaaaaren
geleden.......
Laat mijn mannetje de link nu gevonden
hebben !!
Heel veel kijkplezier !!!
2007/12/10 CAT'S CHRISTMAS
2007/12/3 KERSTRECEPT't Is wat aan de vroege kant,
|
|
|
